Macam biasa, pukul 3 pagi semua keluarga aku masih nyenyak tidur aku seorang je tak tidur entah kenapa. Aku try lah tutup mata. Akhirnya terlelap juga, tapi tak lama 1 minit je aku lelap and then, aku buka mata. Aku nampak pontianak mata-ke-mata, aku terus bangun dari limpang kemudian on lampu. Tapi tak ada siapa-siapa. Adik aku ke? Adik aku nyenyak tidur. Aku bacalah Al-Fatihah kemudian sambung tidur balik.
GERAM!!
Aku masih tidak dapat melelapkan mata, mata aku hanya nampak bayang-bayang 3 orang berkain putih, aku tak tahu perempuan atau lelaki sebab mata aku separuh tutup separuh buka. 1 bayang tu, dekat dengan aku. Siap tengok-tengok! Jantung aku bagai berhenti mengepam darah.
1 bayang lagi cuba bersiar-siar dalam bilik aku. Aku baca surah-surah yasin pulak kali ini,
1 bayang hilang!
Alhamdulilah, bayang yang tengok-tengok aku tu hilang. Tinggal 2 lagi bayang. 1 bayang tu menghampiri aku dengan muka buruk tu! Aku mengucap banyak kali bayang yang mendekati aku lenyap.
"Terima kasih ya Allah kerana melindungi hambamu !" Bisik ku dalam hati.
Tinggal 1 sahaja lagi bayang-bayang, Aku memberanikan diri berdiri. Sekali lagi aku on lampu. BIAR TERANG!
Aku baca AL-FATIHAH, semua surah yasin. Bayang tu hilang, kemudian bunyi azan berkumandang, dah subuh rupanya, aku tak sempat nak tidur puas.. Tapi inilah pengalam pahit pernah aku alami..
Tiada ulasan:
Catat Ulasan